Zasady

Cel i zakres tematyczny czasopisma

Powołanie czasopisma „Studia Geohistorica” jest odpowiedzią na zgłaszaną wielokrotnie w polskich środowiskach naukowych potrzebę specjalistycznego periodyku prezentującego badania z pogranicza geografii i historii. Bardzo długa tradycja naukowa związana z geografią historyczną oraz historią geografii i kartografii ulega w ostatnim czasie wyjątkowo szybkim przemianom związanym z rozwojem takich subdyscyplin, jak geografia człowieka, geografia kultury czy też geografia humanistyczna, które odwołują się zarówno do metod historycznych, jak i geograficznych.

Rocznik „Studia Geohistorica” jest skierowany zarówno do przedstawicieli nauk humanistycznych i społecznych, jak też dyscyplin geograficznych, którzy prowadzą swoje badania w paradygmacie przestrzennego ujęcia przeszłości. Nie chodzi więc o zawężanie lub dookreślanie pól badawczych i stosowanych metod, ale stworzenie platformy do wymiany doświadczeń i wyników badań, a także przedstawiania zróżnicowanych lub uzupełniających się w zakresie przedmiotu i warsztatu ujęć badawczych. W propozycji tej geografia historyczna przestaje być dyscypliną, subdyscypliną, nauką pomocniczą historii lub geografii. Staje się natomiast metodą, a nawet więcej, paradygmatem badawczym odpowiadającym „powrotowi do przestrzeni” we współczesnych naukach społecznych oraz humanistycznych.

Oprócz tekstów z zakresu geografii historycznej, kartografii historycznej, historii kartografii, historii geografii i horyzontu geograficznego, czasopismo przedstawiać będzie prace dotyczące geografii człowieka, w których metody genetyczne są podstawą badań. Niemniej ważne miejsce zajmie w nim dyskusja metodologiczna o badaniach dotychczasowych i ich nowych propozycjach oraz problematyka związana z zastosowaniem systemów informacji przestrzennej i czasowo-przestrzennych baz danych (Historical GIS). W czasopiśmie będą prezentowane polskie osiągnięcia w tej dziedzinie oraz wyniki europejskich i światowych projektów związanych ze „spatial humanities”.

Bogumił Szady, Beata Konopska, Radosław Skrycki
(ze wstępu do pierwszego numeru, 2013)

 

Działy

International Conference of Historical Geographers

Zaznaczone Przesyłanie tekstów aktywne Zaznaczone Zindeksowane Zaznaczone Recenzowane

Tradycje geografii historycznej

Redaktorzy
  • Beata Konopska
  • Bogumił Szady
Niezaznaczone Przesyłanie tekstów aktywne Zaznaczone Zindeksowane Niezaznaczone Recenzowane

Artykuły

Redaktorzy
  • Beata Konopska
  • Bogumił Szady
Zaznaczone Przesyłanie tekstów aktywne Zaznaczone Zindeksowane Zaznaczone Recenzowane

Atlas Fontium

Redaktorzy
  • Arkadiusz Borek
Zaznaczone Przesyłanie tekstów aktywne Zaznaczone Zindeksowane Zaznaczone Recenzowane

Recenzje i omówienia

Redaktorzy
  • Melchior Jakubowski
Zaznaczone Przesyłanie tekstów aktywne Zaznaczone Zindeksowane Niezaznaczone Recenzowane

Komunikaty i sprawozdania

Redaktorzy
  • Michał Gochna
Zaznaczone Przesyłanie tekstów aktywne Zaznaczone Zindeksowane Niezaznaczone Recenzowane

Pro memoria

Redaktorzy
  • Mateusz Zawadzki
Zaznaczone Przesyłanie tekstów aktywne Zaznaczone Zindeksowane Niezaznaczone Recenzowane

Listy do redakcji

Redaktorzy
  • Mateusz Zawadzki
Zaznaczone Przesyłanie tekstów aktywne Zaznaczone Zindeksowane Niezaznaczone Recenzowane
 

Proces recenzji

Procedura recenzyjna w roczniku geograficzno-historycznym „Studia Geohistorica” opiera się na zasadach anonimowości i etyki zawodowej obowiązujących w świecie naukowym, zgodnie z zaleceniami Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zawartymi w broszurze „Dobre praktyki w procedurach recenzyjnych w nauce” (Warszawa 2011).

Redakcja podczas prac wydawniczych kieruje się następującymi wytycznymi:

1) rozprawy nadsyłane przez Open Journal System lub na adres redakcji pisma (studia.geohistorica@gmail.com) są analizowane pod kątem poruszanej w nich problematyki. Na tej podstawie dobierani są recenzenci zewnętrzni. Kluczem doboru jest określona dziedzina (np. archeologia nieinwazyjna, metodologia badań osadniczych, źródłoznawstwo geograficzno-historyczne, historia kartografii itd.);

2) recenzenci dobierani są w miarę możliwości spoza grup badawczych i jednostek naukowych, przy których afiliowany jest autor, który nadesłał tekst do redakcji pisma;

3) do każdego artykułu objętego planem wydawniczym na dany rok przypisane są najmniej dwie osoby recenzujące;

4) redakcja zastrzega sobie prawo poproszenia o trzecią recenzję jeżeli nadesłany tekst: a) ma charakter interdyscyplinarny lub b) recenzje podstawowe zajmują rozbieżne stanowiska;

5) w wypadku tekstów nadesłanych w językach kongresowych redakcja ma prawo prosić o zrecenzowanie badacza z zagraniczny;

6) recenzje mają charakter w pełni anonimowy – dotyczy to zarówno autorów, jak i recenzentów („double-blind review process”);

7) dokumentem podstawowym w procesie recenzyjnym jest formatka recenzyjna obowiązująca w roczniku geograficzno-historycznym „Studia Geohistorica”;

8) osoby recenzujące mogą (jeśli uznają to za stosowne) sugerować zmiany, bądź nanosić potrzebne poprawki na elektronicznym maszynopisie wysłanym przez poszczególnych autorów na adres redakcji;

9) lista recenzentów danego numeru publikowana jest każdorazowo w stopce redakcyjnej pisma.