Ułatwienia dostępu

Przejdź do głównej treści

Etyka wydawnicza

Czasopismo stawia sobie za cel działanie w zgodzie z Kodeksem Postępowania opracowanym przez Komitet ds. Etyki Wydawniczej (Committee on Publication Ethics  – COPE) oraz wytycznymi dotyczącymi najlepszych praktyk dla wydawców czasopism.

Redakcja zobowiązuje się do oceny maszynopisu pod kątem zawartości intelektualnej (ważność, oryginalność, trafność pracy, przejrzystość) bez względu na rasę, płeć, orientację seksualną, wyznanie, pochodzenie etniczne, obywatelstwo lub filozofię polityczną autorów. Decyzja redaktorów o przyjęciu lub odrzuceniu artykułu będzie opierać się wyłącznie na znaczeniu, oryginalności i jasności artykułu oraz znaczeniu badań dla celu czasopisma.

Decyzje o redagowaniu i publikowaniu treści nie są określane poza samym czasopismem – przez politykę rządów ani innych agencji. Redaktor ma pełną władzę nad całą zawartością redakcyjną czasopisma i terminem publikacji tych treści.

Redaktorzy i członkowie rady redakcyjnej nie będą wykorzystywać niepublikowanych informacji ujawnionych w przesłanym maszynopisie do własnych celów badawczych bez wyraźnej pisemnej zgody autorów.

W przypadku ujawnienia, że autor publikacji dopuścił się zachowania nieetycznego, takiego jak plagiat lub próba opublikowania wydanej pracy bądź jej części (tzw. autoplagiat), Redakcja wniesie o złożenie wyjaśnień, a następnie podejmie kroki przewidziane w wytycznych COPE. Może to oznaczać zawiadomienie władz jednostki naukowej autora, odrzucenie artykułu, a także odmowę publikowania w czasopiśmie jakichkolwiek tekstów autorstwa tej osoby. Redakcja zastrzega też sobie prawo ogłoszenia decyzji na stronie internetowej czasopisma.

Każdy zgłoszony akt nieetycznego zachowania wydawniczego zostanie zbadany, nawet jeśli zostanie wykryty wiele lat po publikacji.

Polityka dotycząca wykorzystania sztucznej inteligencji (AI) w czasopiśmie „Studia Geohistorica”

Celem niniejszej polityki jest dopracowanie zasad wykorzystania narzędzi, jakie oferuje generatywna sztuczna inteligencja, w pracy naukowej oraz redakcyjnej. Polityka ta skierowana jest do autorów, redaktorów i recenzentów czasopisma.

Sztuczna inteligencja może stanowić wsparcie w procesach twórczych i redakcyjnych, jednak odpowiedzialność za ostateczny kształt treści ponoszą autorzy.

Systemy AI mogą być narzędziem pomocniczym dla samodzielnych działań twórczych, jednak nie stanowią substytutu dla krytycznego myślenia, własnej refleksji, czy kreatywnego podejścia do analizowanego zagadnienia.

Korzystanie z systemów AI powinno spełniać następujące kryteria:

  1. Zgodności z prawem, w tym prawem własności intelektualnej, ochrony danych osobowych i prawem do prywatności.
  2. Zgodności z wartościami etycznymi, zwłaszcza z dobrymi praktykami i standardami rzetelności naukowej.

    Zasady dotyczące autorów:
    1. Narzędzia AI nie mogą zastępować procesu twórczego ani być traktowane jako autorzy lub współautorzy. Zastosowanie technologii AI musi być transparentne.
    2. Materiały wygenerowane przez sztuczną inteligencję mogą pojawić się w zgłaszanym tekście tylko wtedy, gdy ich obecność jest uzasadniona.
    3. Autorzy mają obowiązek udokumentowania faktu korzystania z AI. Materiały tekstowe i graficzne wygenerowane przez sztuczną inteligencję muszą być wyraźnie opisane, a opis zawierać nazwę narzędzia, za pomocą którego powstały, i datę utworzenia.
    4. Nieoznaczone materiały wygenerowane przez sztuczną inteligencję są traktowane jak plagiat ze wszystkimi konsekwencjami przewidzianymi w Polityce redakcyjnej.
    5. Nie wymaga osobnej adnotacji użycie AI do innych celów, np. na etapie ogólnych inspiracji lub jako narzędzi wspierających kwerendę w literaturze przedmiotu, korektę języka, kompozycji tekstu, generowanie słów kluczowych i abstraktów.
    6. Autorzy zobowiązani są dowiedzieć się, jakie licencje i prawa autorskie dotyczą materiałów wygenerowanych przez sztuczną inteligencję. W razie potrzeby autorzy zobowiązani są uzyskać odpowiednie zgody od właścicieli praw przed zgłoszeniem tekstu.
    7. Autorzy zobowiązani są do pełnego, samodzielnego weryfikowania poprawności, kompletności oraz bezstronności wyników generowanych przez AI. Dotyczy to zwłaszcza sprawdzania przywoływanych przez AI źródeł, ponieważ cytowania generowane przez AI mogą być błędne lub zmyślone.

© Copyright by Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk
Deklaracja dostępności